Fotoblog

Uit oude doos

Lang geleden liep ik ook regelmatig door Utrecht om deze mooie stad op de foto te zetten. De foto hieronder is van 1979, de Hopakker in Utrecht. Leuk om deze oude foto weer te zien.

Week 9

Den Haag
Zondag 27 oktober 2014 was ik in Den Haag. Een mooie stad met ruime lanen en pleinen. Den Haag heeft echt de uitstraling van een koninklijke stad. Het weer was niet zo heel geweldig om foto’s maken, maar ondanks dat zag ik weer bijzondere dingen. Een bezoek aan het Maurishuis mocht daar niet aan ontbreken.

Het Mauritshuis

De architectuur van het gebouw is vele malen nagevolgd. Het gebouw aan de Hofvijver is eigendom van de Staat (Rijksgebouwendienst) en behoort tot de Top 100 der Nederlandse UNESCO-monumenten. Het Mauritshuis huisvest het Koninklijk Kabinet van schilderijen en is een museum in Den Haag met voornamelijk schilderijen uit de Gouden Eeuw. Er hangen ook enkele topwerken uit de 18e eeuw. Het is een relatief kleine museum en heeft een wereldberoemde verzameling van in totaal 800 schilderijen, die in het bijzondere interieur goed tot hun recht komen. Topstukken zoals “De Stier” van Paulus Potter (1647) en de Anatomische les van Dr. Nicolaas Tulp door Rembrandt (1632) kan je daar bewonderen en mogen zelfs gefotografeerd worden. Uiteraard zonder flits. Dit lukte mij aardig met de 50mm/f 1.8 lens.

Meisje met de parel“Het meisje met de parel” is een prachtig schilderij van Vermeer, geschilderd ca. 1665.  Het schilderij is een zogenaamde tronie, een studie van een opvallend gezicht of een gelaatsuitdrukking. Rembrandt maakte dit genre in de 17e eeuw populair. Tronies werden in groten getale voor de open markt geproduceerd. Anders dan bij portretten waren de modellen vrijwel altijd anoniem. Men heeft geen van Vermeers modellen ooit kunnen identificeren en dat geldt ook voor dit meisje. Een mogelijke kandidaat is zijn oudste dochter Maria, die in die periode twaalf, dertien jaar oud was. Het afgebeelde meisje draagt een blauwe tulband met een gele, omlaag vallende doek. De hoofdbedekking contrasteert met het bruinachtig gele jasje met de witte kraag. In het oog springt de parel, een grootse creatie van glimlichten en schaduwen en rafelige randen. Met twee verfstreken gaf Vermeer linksboven een helder lichtaccent en onderaan een weerschijn van haar witte kraag. Gezien de grootte is het eerder een glazen, gelakte ‘druppeloorbel’ dan een natuurlijke parel. Het lijkt alsof het meisje met haar onbevangen blik direct contact zoekt met de toeschouwer, alsof ze door hem verrast is. Met haar half geopende mond wekt ze de indruk dat ze iets wil zeggen. Haar vochtige, extra rood aangezette lippen geven haar een sensuele uitstraling. (Bron wikipedia)

 

Week 8

Europarlement

Op vrijdag 3 oktober 2014 trok een aantal nieuwe Europarlementariërs en hun medewerkers (CDA, VVD, SP, D66, SGP/CU) het veld in om kennis te maken met een vijftal natuur- en milieuorganisaties. Ik was uitgenodigd om van dit werkbezoek foto’s te maken. Ze spraken over circulaire economie en grondstoffenbeleid en uiteraard ook over de natuur. De excursie bij een boerderij met soja-teelt en de vaartocht op de Amer met een bezoek aan de Biesbosch heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik van deze bijzondere dag mooie beeldherinneringen mocht maken.

[…Klik hier voor de complete foto-impressie…]

Week 7

Wolkbreuk boven Utrecht.

Een selectie van verregende foto’s.

Op zaterdag 2 augustus 2014 was ik in Utrecht. Deze keer was het echt snoepen wat betreft straatfotografie. Het regende en waaide zo hard dat binnen de kortste keren de straten leeg waren. De mensen stonden te schuilen in portieken, onder zonneschermen en in de winkels. Zelf stond ik letterlijk onder de domtoren en later bij de heropende boekhandel “Broese en Kemink” bij de Stadhuisbrug.
Mijn fotografiehart ging sneller kloppen, foto’s maken en de camera droog houden.

Week 6

Amsterdam

Met straatfotografie (als je daarvan houdt) kan je in Amsterdam je hart ophalen. Er is daar zoveel op de plaat te zetten. Deze keer geen speciaal onderwerp, maar gewoon lekker ad random fotograferen. Nog wel met mijn oude geliefde camera de Canon eos 450d. Binnenkort ga ik met een nieuwe camera opstap, de Canon eos 70d.

Week 5

Een bezoek aan de tuindagen van Landgoed Vollenhoven in Zeist. Zoveel mooie bloemen om van te genieten. Wat is het leven toch prachtig. Het deed mij ook denken aan een gedicht van Toon Tellegen.

Als ik een bloem was,  zou ik dan nu bloeien?

Of zou ik een bijzondere bloem zijn,
een onvoorstelbare bloem,
een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien
en niet bloeien,

En die over de rand van een vaas voorover
leunt om te zien of zijn afgrond een bodem heeft?

Of zou ik alleen maar kunnen bloeien,
moeten bloeien, rood en gedachteloos,
op een ongerepte schoorsteenmantel, ergens
tussen schaamte en geluk?

En als ik een bloem was,
zou ik dan weten wanneer ik moest verwelken?
Nu nog niet?

Week 4

Een fotografisch bezoek aan kasteel Groeneveld bij Baarn. Deze keer in zwart-wit. Ik heb gefotografeerd alsof je een analoog fototoestel hebt. Dus een fotorolletje van 12 foto’s en thuis pas naar de resultaten kijken. Erg leuk om te doen. Je moet dus vertrouwen op technisch inzicht en compositie, en uiteraard moet je ook geluk hebben.

In de zeventiende en achttiende eeuw was het gebruikelijk voor rijke Amsterdammers om een buitenplaats aan te schaffen waar tijdens de zomer kon worden verpoosd. Vaak liggen deze buitens op de grens van zand- en veengrond. De landgoederen in ‘t Gooi (‘s-Graveland), langs de Vecht en aan de binnenduinrand (de Keukenhof) zijn hier voorbeelden van.
In 1696 kocht de rijke vrijgezel Marcus Mamuchet (1575/76-na 1638) grond aan in Baarn. Hij was een telg uit een Franse koperslagersfamilie, die uit Frankrijk was gevlucht uit angst voor religieuze vervolging. De zeer rijke grootvader van Marcus had zich, na een verblijf in Antwerpen, in Utrecht gevestigd. Omdat Marcus ook eigenaar was van de oude bezitting Houdringue bij Lille, voegde hij aan zijn naam ‘van Houdringen’ toe. Hij liet in 1710 op de grond van een oude hofstede een vrijwel vierkant zomerverblijf bouwen. Het bestond uit het middengedeelte van het huidige hoofdgebouw, het koetshuis en de oranjerie. Het huis bestond uit een souterrain, een bel-etage en verdieping. Het had een omlopend schilddak met schoorstenen op de hoeken. De tuin werd aangelegd in de Franse, formele stijl. Mamuchet stierf kinderloos in 1730, zijn nichten verkochten het landgoed. Tegenwoordig is het kasteel en het landgoed in bezit van Staatsbosbeheer. (bron wikipedia)

Week 2

 Aardbeien, traditie en computers.

Elke zaterdag koop ik fruit en groente bij een boer. Zijn boerderij ligt tussen Zeist en Amelisweerd. Het fruit wordt daar op milieuverantwoordde gekweekt. Nu is hij ook met aardbeien begonnen. Ze worden op manshoogte gekweekt in kokosbast. Niet op de grond maar op verhoogde stellingen. Dus geen verrotte wortels bij nat weer. De watervoorziening wordt met de computer geregeld. Vol met enthousiasme vertelde de boer het allemaal werkte.

Week 1

 Utrecht en fotografie, beide hebben iets magisch.

Een jaartje terug had ik een 365 blog, elke dag een foto. Dat was een hele opgave die ik niet heb kunnen volbrengen. Teveel aan mijn hoofd en te weinig tijd. Maar het bleef wel kriebelen. Op verzoek van velen toch maar weer begonnen, maar nu met een wekelijkse blog. Heb mijzelf wat meer ruimte gegund. En dan hier de eerste editie. Utrecht en fotografie, beide hebben iets magisch. Een straatmuzikant, wandelende mensen, vrijgezellenparty’s, huizen waar geleefd wordt, trouwen, schoenen, mensen die lachen en op de foto willen, kortom het was weer heerlijk genieten, met een hoofd leeg en een fotokaart vol naar huis.